HW401 ปันรักเปิดเรียน
posted on 21 Apr 2009 23:46 by rumpanrakHW401 วันแรกในมุมมองของฉัน*
*
ฉันมาถึงโรงเรียนสายกว่าปกติ...เล็กน้อย
เพราะเมื่อเช้ากะเวลาผิดนิดหน่อย โรงเรียนตาเบียร์อยู่ไกลกว่าที่คิด
กว่าจะปั่นจักรยานมาถึงโรงเรียนก็เกือบเข้าแถวแล้ว
เดินเนียนๆไปเข้าแถว... ทำไม...รุ่นเราผู้หญิงเยอะแบบนี้นะ?
...ออกจากหญิงล้วน...ก็มาเข้า"กึ่ง"หญิงล้วนอีกเหรอเนี่ย...
ช่างเหอะ ยังไงก็คงไม่มีคนแบบยัยพวกนั้นอีกแล้วล่ะ...
มั้ง?...ใช่ไหม? ดูๆไปก็ไม่ค่อยเห็นเด็กแอ๊บแบ๊วเลยนะ
คงไม่มีอีกแล้วมั้ง แต่ถ้าจะมีอีก...ก็ได้นะ...
คราวนี้ฉันจะไม่หงอให้รุมกันแล้ว คอยดูกันไปสิ
**
ได้ซองแปลกๆมาหลังจากปฐมนิเทศเสร็จ
แอบได้ยินมาว่าเป็นเลขที่นั่งกับหมายเลขประจำตัว
...ทำไมต้องทำอะไรให้มันยุ่งยาก? ตื่นเต้นนะเนี่ย...
โอ๊ย... ใจเย็นไว้ปันรัก...แค่ที่นั่งกับเลขประจำตัว...
ทำหน้าสงบ...โอเค... จะเปิดซองแล้วนะ...
"5209"
กับ
"5"
***
เห็นไหม...รู้ตัวเลขก็ไม่เห็นจะช่วยอะไรได้เลย
มันก็ตัวเลขน่า...จะตื่นเต้นทำไม ปันรัก
อืม...ห้าสองคือเลขรุ่น...งั้นเลขที่เราก็...
เลขที่เก้า...ใครๆคงบอกเลขดี
อืม...เก้า เก้า เก้า...ก็ขอให้ปีนี้ก้าวหน้าไปเรื่อยๆแล้วกัน
แล้วเลขห้านี่...ที่นั่งใช่ไหม?
เดินวนๆนิดนึง ถึงได้รู้ว่าเลขที่ห้ามันอยู่หน้าห้อง
...ดีนะ หน้าห้อง ถึงใครจะว่ายังไงแต่จริงๆแล้ว
พวกครูเขาไม่ค่อยสนใจหน้าห้องเท่าไหร่หรอก
ต่อให้อยากสนใจก็เพ่งเล็งลำบาก
อยู่ริมประตู เพ่งสิ จะได้ตาเขแน่
****
เพื่อนรอบๆตัว
*พันช์
แปลว่าหมัดหรือแปลว่าน้ำพันช์นะ สงสัยแต่ก็ไม่ได้ถาม
ไม่อยากทำตัวมีมนุษยสัมพันธ์เกิน...เดี๋ยวคนจะเข้าใจผิด
ถ้าเป็นหมัด...แสดงว่าที่บ้านอาจจะชอบมวย
แบบนั้นน่าจะคุยกันรู้เรื่อง ดูพันช์เรียบร้อยๆนะ
น่าจะไม่มีพิษมีภัยอะไร ก็ดี...จะได้เรียนกันแบบสงบๆ
*โชโกะ
...เขาว่าเกลียดอะไรเจออย่างนั้น
...มาแล้วสาวแบ๊ว ฮือ...
แบ๊วจนถ้าเป็นการ์ตูนคงมีดอกไม้ผุดรอบๆแล้ว
เออๆ...หันไปคุยกับเพื่อนข้างๆก่อนนะ
นั่นแหละๆ กินช็อกโกแลตไป
อย่าพึ่งคุยกับฉันตอนนี้
ฉันยังไม่พร้อมมมม
.................
ขอเวลาสิบวินาที
เอาล่ะ โอเค...ทักมาเลย
คราวนี้ฉันจะไม่ใจดีกับเด็กแบ๊วๆอีกแล้ว
*ตะวัน
เป็นผู้หญิงที่ดูสบายๆ สดใสเหมือนตะวันจริงๆ
ซอยผมได้ใจมากๆ ถ้าอยู่โรงเรียนเก่าคงโดนจับตัดสั้นติ่งหูไปแล้ว
แต่ถูกใจทรงผมก็ไม่เกี่ยวกับตัวหรอกน่ะ...
...กินขนมอีกแล้ว...ติดของหวานแหงๆ
เห็นแล้วนึกถึงคุกกี้สูตรพิศดารที่ยัยไวน์ทำ...ถ้าเอามาแบ่ง...
...จะนึกไปทำไมล่ะ! ไม่เห็นจะมาเกี่ยวอะไรกันเลย
อย่าใจดี ปันรัก อย่าใจดี เรื่องจะเอาขนมมาให้ชิมน่ะ
ไว้ดูให้ดีก่อน...ค่อยคิดอีกทีก็ได้
ไม่ต้องไปใจดีกับใครก่อนอีกแล้ว
ให้เป็นแบบโรงเรียนเก่า...ไม่เอาแล้วนะ...
*วี
มีผู้ชายหลุดมาคนนึงจากเจ็ดคน
กำลังคิดอยู่ว่าน่าจะเบรกๆสาวๆได้บ้าง
...แต่ไหงตัวเท่ากับเราเลยแฮะ
เอาเถอะ...ผู้ชายตัวเล็กก็ไม่ได้แย่
ถ้าเทียบกับเจ้าโย่งจิน...
ตัวเล็กๆน่าจะสุภาพน่ารักกว่าเยอะ
..รึเปล่านะ ทำไมเพื่อนเรียกแล้วไม่หันล่ะ...
อุ่ย! มะ...เมื่อกี้เหม่ออยู่เหรอ
ปั๊ดโธ่ แล้วจะสะดุ้งทำไม เรียกนิดเดียวเองนะ
...เฮ้อ...
รู้สึกว่าในหมู่เพื่อนรอบๆ พันช์น่าจะเรียบร้อยสุดนะ?
...
แต่ก็ไม่รู้ ก็ต้องดูๆไป
*****
รัมหันกลับไปหยิบกล่องดินสอออกมาจากกระเป๋าขณะที่หัวคิดวิธีรับมือกับเพื่อนรอบๆตัว ทุกคนก็ดูมีมนุษยสัมพันธ์ดีอยู่หรอก แต่นั่นแหละที่เธอไม่ได้อยากได้ เพื่อนที่ดีแต่จิ๊จ๊ะ...ไม่มียังดีกว่าเลย
แล้วพลันความคิดก็ต้องสะดุด
เมื่อดวงตาหันไปเห็นร่างเพื่อนร่วมชั้นอีกคนที่อยู่ถัดไปจากวีและตะวัน
รัมหันหลังขวับ ริมฝีปากบางเม้มนิดๆ
ตลกมากปันรัก...
อย่ามาทำใจเต้นตึกตัก
มันจะใจง่ายไปแล้วนะเว้ย
อย่าชอบคนที่เห็นแว๊บเดียว
มาอยู่โรงเรียนสหไม่ได้หมายความว่าให้มาหาแฟนนะเฟร้ย!
รัมรู้สึกได้ถึงแก้มที่ร้อนขึ้นนิดๆและนั่นยิ่งทำให้เธอก่นด่าตัวเองในใจมากขึ้น...แต่ในขณะเดียวกัน ก็อยากรู้ชื่อนายคนที่นั่งถัดไปข้างหลังนั่นมากขึ้นเหมือนกัน
โอ๊ยยย! ไม่เอานะ! ไม่เอาๆๆๆ!
ก้าวหน้าแบบนี้ฉันไม่ชอบบบ!!!
สรุป
-รัมตื่นเต้นค่อนข้างมากกับโรงเรียนใหม่และที่นั่งใหม่ แต่ก็พยายามเก็บอารมณ์
-รู้สึกไม่ค่อยถูกชะตากับโชโกะนัก เพราะรูปร่างหน้าตาไม่ผ่านสเปค (กร๊าก)เหมือนเพื่อนแบ๊วๆที่เคยมีเรื่องด้วยที่โรงเรียนเก่า เลยพยายามหลีกเลี่ยง
-คิดว่าในหมู่ทุกคนรอบๆ พันช์ดูเรียบร้อยสุด ซึ่งก็ดี จะได้เรียนกันสงบๆ (หึๆๆ)
-ปิ๊งหนุ่ม
-หนุ่มคนใดจะบอกต่อไป...ตอนหน้าจ่ะ...เอิ๊กๆ
โลกของรัม ... แม่เจ้า สุดยอดจริงๆ แฮะ
#1 By S-SMILE on 2009-04-22 02:43