เนื่องจากเรื่องมันฮิตมาก...และไม่น่าจะผ่านตารัมไปได้ เราจึงอัพบ้าง...

 

เอนทรี่ที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ต่อไปนี้

*Main Story . สีดำของชุดแฟนซี

[CS-EV] BlackHead WhiteBody and RedBlood

[EV]FP ชุดสีดำ ความรู้สึกสีเทา

[CS-EV]เกิดอะไรขึ้น![เหตุการณ์ชุดสีดำ มุมมองแมน]

[MS EV] A Rotten Apple

 

 

ว่าโดยสรุปก็คือ พี่ไอริสกับพี่ไทย มีเรื่องกันเพราะพี่ไทยตื๊อชวนพี่ ไอริสถ่ายรูป แล้วพี่ไอริสหงุดหงิด เอาหัวดาร์กเวเดอร์มาครอบหัวพี่ไทยแล้วแย่งกล้องถ่ายมาถ่ายรูป หัวดาร์กเวเดอร์กระแทกหน้าพี่ไทยเป็นแผล

 

 

แล้วน้องรัมล่ะ?

..

....

......

........

....

..

.

ในเหตุการณ์นั้น...เธอเห็นหมดทุกอย่าง

สาเหตุคงเป็นเพราะว่าตำแหน่งที่เกิดเรื่องมันอยู่ระหว่างตัวเธอกับเก้าอี้ สุดนุ่ม...สวรรค์ของคนที่กำลังพยายามยืนทรงตัวอยู่บนส้นเข็มสูงปรี๊ด

 

ที่กลายเป็นสิ่งไร้ความหมายไปในชั่วอึดใจ

 

เป็นอึดใจที่เร็วมาก

 

และเร็วเกินกว่าที่เธอจะตั้งตัวได้ทัน

 

เสียงใครหลายคนเริ่มซุบซิบถึงเรื่องที่เกิดขึ้น... 

 

และนั่นทำให้เธอตัวแข็งไปชั่วครู่

 

เหมือนเสียงกริ่งนาฬิกาปลุกให้ตื่นจากฝัน...

 

"ไอริส...ไทย..."

 

เรื่องนินทา

เรื่องซุบซิบ

ข่าวลือ

 

อย่าได้ไว้ใจใครอีกนะ...ปันรัก...เห็นรึยังว่าพวกคนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราว เขาก็เชื่อข่าวลือกันทั้งนั้น

 

ทีนี่ก็ด้วยเหรอ...

ที่นี่

ที่นี่ก็ด้วย...

 

มิตรภาพ...จอมปลอม

 

 

รัมกัดฟันกรอดขณะพยายามไล่ความคิดนั้นออกไปจากหัว  บ้าแท้ๆ เรื่องของพี่ไอริสกับพี่ไทยทำให้สิ่งที่เคยสงบไปแล้วกลับคุกรุ่นขึ้นมาอีก

 

"รัม" เสียงตรีที่ดังขึ้นข้างๆและสัมผัสเบาๆที่หัวไหล่ดึงเธอกลับมาสบตากับดวงตาคู่สวยที่ฉายแววเป็นห่วง

ความเป็นห่วงของตรี...เธอขอรับไว้ด้วยใจ

...แต่ว่า...ในตอนนี้...

 

"ฉันไปเข้าห้องน้ำแป๊บนึงนะ"

...

..

.

.

 

เสียงส้นสูงกระทบพื้นหายไปเมื่อเดินลงมาถึงพื้นปูด้วยอิฐ...

 

เรากำลังทำอะไร? โมโหก็ไม่ใช่

จะไปไหนก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าไม่อยากอยู่ในงาน...อย่างน้อยก็ตอนนี้...

 

...เจ็บเท้าจัง... 

 

รัมเม้มปาก การกระแทกส้นเข็มลงบนพื้นอิฐไม่ใช่ท่าทางการเดินที่ถูกต้องแน่ๆเพราะมันทำให้เท้าของเธอระบมไปหมด...

เด็กสาวถอนหายใจ...

 

คิดมากอีกแล้วนะปันรัก เรื่องของตัวเองก็ไม่ใช่...

 

ปากบางเม้มเข้าหากันนิดๆ นี่เธอกำลังสับสนเพราะเรื่องของคนอื่นอีกแล้ว

 

 

พี่ไอริส...ก็ไม่ได้เป็นรุ่นพี่ที่สนิทอะไร จะเรียกว่าไม่ได้อยู่ในสายตาก็ว่าได้และก็ไม่ได้รู้จักมากไปกว่าเรื่องที่ พี่เขาคือพี่คนสวยๆที่เป็นเพื่อนสนิทกับพี่ต้นน้ำ(หรือว่าเป็นแฟนกันก็ไม่ รู้)  จะพึ่งมาสนใจจริงจังเมื่อเห็นชื่อเธอเป็นคนที่ได้รับชุดดาร์กเวเดอร์ของครู เอก... ชุดที่เธออยากใส่มากกว่าชุดแม่ชีส้นเข็มนี่ร้อยเท่า (จริงๆแค่แลกรองเท้ากันก็พอแล้ว)

แต่ท่าทางพี่ไอริสจะไม่อยากใส่มันซักเท่าไหร่...น่านับถือจริงๆที่ใส่มา แทนที่จะงอแงขอเปลี่ยนชุด...เธอคงจะมีศักดิ์ศรีมากพอที่จะยอมรับผลการจับ ฉลากแต่โดยดี

...

แต่ศักดิ์ศรีของพี่ไอริสเองนั่นแหละที่ทำให้อะไรๆแย่ลง...

 

Temper gets you into trouble. Pride keeps you there.

 

คำพูดของครูสอนภาษาอังกฤษสมัยประถมที่เตือนเธอหลังจากมีเรื่องทะเลาะกับ เพื่อนๆ...แต่ท่าทางถ้ามีใครไปพูดประโยคนี้กับพี่ไอริสละก็ คงจะโดนหมวกดาร์กเวเดอร์ทุ่มใส่อีกแหงๆ

รัมมองดูรองเท้าหนังปลายแหลมของตัวเอง...เธอเองก็ทำตาเขียวใส่จินตอนก่อนออกจากบ้านมาเหมือนกันเพราะโดนแซวใส่

 

ฝีเท้าที่เดินรัวอยู่เริ่มช้าลง...

เพราะอะไรบางอย่าง

รัมรู้สึกสงสารพี่ไอริสคนนั้นขึ้นมาตะหงิด

 

"คนยิ่งอ่อนแอก็ยิ่งตอบโต้ด้วยความรุนแรง...ป๊าจะสอนมวยให้ป้องกันตัวเอง ไว้ แต่อย่าได้ใช้มวยเพราะความอ่อนแอของตัวเองนะ ปันรัก เข้าใจไหม"

 

คำพูดของป๊าที่ผุดขึ้นมาในหัวยิ่งทำให้เธอรู้สึกสงสารพี่ไอริสมากกว่าเดิม...

 

เด็กอ่อนแอ

 

...

พี่ไทย...จะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้...

รัมถอนหายใจอีกที ใช่ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นจะไม่สั่นคลอนความรู้สึกเคารพในตัวพี่ไทย ในสายตาคนอื่นพี่ไทยอาจจะดูเหมือนเหยื่อที่โดนพี่ไอริสทำร้าย แต่ว่า...

ในฐานะที่เคยส่งคนเข้าโรงพยาบาลเพราะการปกป้องตัวเองแล้ว

รัมพูดไม่ได้หรอกว่า เวลาคนมีเรื่องกัน คนที่โดนทำร้ายหนักกว่า คือ ผู้บริสุทธิ์

เธอเข้าใจว่ามันเป็นนิสัยของพี่ไทย...แต่ว่าตัวพี่ไอริสเองก็มีขอบเขตของตัวเองและพี่ไทยก็ก้าวเข้าไปโดยไม่ได้ตั้งใจ...

มันไม่มีใครผิดหรอก..

แค่ความไม่เข้าใจกัน...

พี่ไอริสทำไม่ถูกที่ทำเกินเหตุแบบนั้น

พี่ไทยก็ทำไม่ถูกที่ไปล้อคนที่เสียความรู้สึกแบบนั้นง่ายๆ

 

ไม่ได้เป็นเพื่อนกันมาปีนึงแล้วเหรอ?

 

ปีนึง...

 

คงไม่มากพอจะทำให้เข้าใจกันได้สินะ...

 

ความคิดที่ทำให้เธอรู้สึกเหมือนลำไส้จะบิดเป็นเกลียว

 

เพื่อนที่จัดงานวันเกิดให้ เพื่อนที่เรียนด้วยกันมาเกือบจะเทอมนึง เพื่อนที่เฮฮากัน

ยังไม่มากพอจะเป็น "เพื่อน" รึเปล่านะ? 

 

มิตรภาพ...มากเท่าไหร่ถึงเรียกว่ามิตรภาพ?

 

"บ้าเอ๊ย" เด็กสาวสบถออกมา นี่เธอ"แย่"ถึงขนาดตั้งคำถามกับเรื่องพวกนี้แล้วเหรอเนี่ย...

รัมเงยหน้าขึ้น รู้สึกขอบตาร้อนๆแปลกๆ 

แค่เรื่องของคนอื่น ก็เป็นเอามากซะแล้ว...

 

กลับไปที่งานดีกว่า...เดี๋ยวตรีจะเป็นห่วง...

 

เธอสูดหายใจเข้าลึกๆและหมุนตัวกลับไปในทิศทางที่พึ่งเดินจากมา

 

 

 

แต่ว่า...

 

 

"ว๊าย"

 

 

 

โครม!!!

 

 

**************

ตัดจบ!

เพราะเรื่องหลังจากนี้ก็ไม่ค่อยจะเกี่ยวกับงานแฟนซีซักเท่าไหร่แล้ว

เอาเป็นว่าส่วนของงานแฟนซี รัมก็จะได้"เรื่อง" คือการที่เห็นพี่ๆทะเลาะกันไป

เพราะก็มีเรื่องอื่นๆรออยู่อีกเยอะเลย ดังนั้นเลยว่าจะเขียนถึงงานแฟนซีแค่เรื่องนี้เรื่องเดียวค่ะ

 

 

สรุปเหตุการณ์...

- รัมเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด ค่อนข้างตกใจ ที่พี่ๆทะเลาะกันในงานเลี้ยง

- เริ่มสับสนพอได้ยินเสียงคนอื่นเริ่มฮือฮาๆ เพราะสะกิดแผลเก่าเข้า...(โดนคนอื่นว่าร้ายจนไม่มีเพื่อน)

- หนีออกมาจากงานเลี้ยง

- คิดว่าพี่ไทยก็...ไม่ได้ตั้งใจ...แต่ก็...ทำเกินไปสำหรับพี่ไอริส

- คิดว่าพี่ไอริสทำเกินไป...หยิ่งเกินไปและอ่อนแอเกินไป

- เศร้าและสับสน เริ่มตั้งคำถามกับมิตรภาพที่เกิดขึ้น

- พยายามเลิกคิดแต่ก็คงทำไม่ได้หรอก...

 

 


สรุปการเปลี่ยนแปลงต่อจากนี้...

- กับคนที่สนิทก็คงจะคุยเหมือนเดิมแต่ว่า นิ่งขึ้น ดูเหมือนคิดอะไรอยู่ตลอดเวลามากขึ้น

- เว้นระยะห่างกับคนอื่นมากขึ้นโดยไม่รู้ตัว สุภาพกว่าเดิม

- ถ้าใครทำอะไรดีๆให้ก็จะเกร็งๆ

- เวลาอยู่คนเดียวจะคิดมาก

- วิเคราะห์จากนิสัยเพื่อนร่วมห้องแล้ว คาดว่าอีกเดี๋ยวก็คงดีขึ้นได้

 

 

 

 

การเปลี่ยนแปลงพิเศษ*

ตรี - เพราะเป็นเพื่อนสนิทที่คิดว่าสนิทจริงๆ...เลยจะติดตรีกว่าเดิม อาจจะอ้อนโดยไม่รู้ตัวก็ได้

พี่ไทย - วางตัวเหมือนเดิม...แต่จะเว้นระยะห่างจากเดิม ถ้าพี่ไทยชวนทำอะไร อาจจะมีปฏิเสธบ้าง

พี่ไอริส - โดนจัดเข้ากลุ่ม "คนที่เด็กกว่า" ไปแล้ว คงมองด้วยสายตาเป็นห่วง แต่จะไม่เข้าไปยุ่ง แต่ถ้ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับพี่ไอริสละก็ ก็จะเข้าไปเลย

 

 

 


Comment

Comment:

Tweet

ทุกอย่างมันมี เหตุผลในตัวของมันเอง
รัมเป็นเด็กที่คิดได้ลึกซึ้งนะ แต่ยังคิดไม่ครบทุกมุม

แต่ก็เป็นแง่มุมที่น่าสนใจ
อดีตก็แค่อดีต....

รอเหตุการณ์ต่อไปนะ
big smile

#9 By elites on 2009-09-14 01:20

ง้ะ!!!!ตัดจบได้ทรมานใจคนอ่านที่สุด!!!!

ชอบฟิคนี้ของรัมมากๆเลยค่ะ ทำให้เห็นมุมมองของรัมที่แตกต่างไปจากคนอื่นๆ มองอะไรได้ลึกมากกกกก ชอบตรงที่บอกว่า

"คนยิ่งอ่อนแอก็ยิ่งตอบโต้ด้วยความรุนแรง"

ไม่เคยคิดถึงในแง่นี้มาก่อนเลยแฮะ แต่ดูๆไปแล้วก็ใช่จริงๆน่ะแหละ (/แต่ถ้าไอริสรู้เข้าว่ารัมคิดแบบนี้อาจมีโวยได้นะนั่น หุหุ)

ส่วนเรื่องเวลาหนึ่งปีกับมิตรภาพนั่น ถ้าถามไทย ไทยคงตอบว่า "มิตรภาพไม่เกี่ยวกับเวลา ถ้าเราคิดที่จะเป็นเพื่อนกันแล้ว แม้เสี้ยววินาทีเดียวก็เป็นเพื่อนกันได้ "

ปัญหามันอยู่ตรงที่ไอริสไม่เคยคิดว่าไทยเป็นเพื่อนนี่แหละ เหอๆ

เอาใจช่วยให้เมฆหมอกในใจของรัมคลี่คลายไปโดยเร็ว และแอบลุ้นว่าหนุ่มที่จะมารับตัวรัม (//เอร็งแน่ใจมากเลยนะว่าจะเป็นอย่างนั้นน่ะ?)จะเป็นใคร...

(/me ตรองก็ดีนะ... แต่ไวท์ก็คงสนุกไปอีกแบบ โฮะๆ)

//โดนรัมโบกดับคาที่ +_+

#8 By irindel on 2009-09-03 01:53

*ตัดจบ (ข้างบนพิมพ์ผิดไปโขเลยแฮะ แอร๊... )

คาแร็กเตอร์ลูกสาวตัวเอง.. พี่โจ้ยังทรงได้เป๊ะเหมือนเดิมค่ะ


*นั่งจิบชารอดูต่อไป.. open-mounthed smile

#7 By S-SMILE on 2009-09-02 20:49

ตะ.. ตัดใจได้ ... หึหึ ...

(หัวเราะในเงามืด แล้วแอบยกนิ้วโป้งให้พี่โจ้)

#6 By S-SMILE on 2009-09-02 20:44

รุ่นน้องอีกคนที่โดนอิมแพคจากงานเข้าไปเต็มๆ ตัดจบได้แอบคาใจนิดๆแฮะ
ขอยืมตัวรัมไปเล่นต่อนะครับ ^^"

ปล. รัมหงุดหงิดเพราะส้นเข็มสินะ...สินะ...

#4 By Zahnarzt : whitehamster on 2009-09-02 15:24

เริ่มจะเหวี่ยงสินะ surprised smile

#3 By trong on 2009-09-02 10:58

ทันใดนั้น?????!

#2 By pinpin on 2009-09-02 08:50

น้องรัมอิมแพ็คได้ใจ...
เธอเป็นเช่นนั้น อดีตหวนกลับมาหาเธออีกแล้ว
อย่าเศร้าไปเลย

ไม่ต้องกลัวนะ พี่ชายจะดูแลน้องเอง

แต่ไอ้ส้นเข็มเนี้ยะ ถอดก่อนดีมั้ย พื้นอิฐเป็นรูหมดแล้ว
พืชชชชชชชช...

#1 By Thai-Cubic on 2009-09-02 01:06

ปันรัก View my profile

Recommend


ShoutMix chat widget