EV : ร้าว [Fancy Party: มุมมองของรัม]
posted on 02 Sep 2009 00:52 by rumpanrakเนื่องจากเรื่องมันฮิตมาก...และไม่น่าจะผ่านตารัมไปได้ เราจึงอัพบ้าง...
เอนทรี่ที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ต่อไปนี้
[CS-EV] BlackHead WhiteBody and RedBlood
[EV]FP ชุดสีดำ ความรู้สึกสีเทา
[CS-EV]เกิดอะไรขึ้น![เหตุการณ์ชุดสีดำ มุมมองแมน]
[MS EV] A Rotten Apple
ว่าโดยสรุปก็คือ พี่ไอริสกับพี่ไทย มีเรื่องกันเพราะพี่ไทยตื๊อชวนพี่ ไอริสถ่ายรูป แล้วพี่ไอริสหงุดหงิด เอาหัวดาร์กเวเดอร์มาครอบหัวพี่ไทยแล้วแย่งกล้องถ่ายมาถ่ายรูป หัวดาร์กเวเดอร์กระแทกหน้าพี่ไทยเป็นแผล
แล้วน้องรัมล่ะ?
..
....
......
........
....
..
.
ในเหตุการณ์นั้น...เธอเห็นหมดทุกอย่าง
สาเหตุคงเป็นเพราะว่าตำแหน่งที่เกิดเรื่องมันอยู่ระหว่างตัวเธอกับเก้าอี้ สุดนุ่ม...สวรรค์ของคนที่กำลังพยายามยืนทรงตัวอยู่บนส้นเข็มสูงปรี๊ด
ที่กลายเป็นสิ่งไร้ความหมายไปในชั่วอึดใจ
เป็นอึดใจที่เร็วมาก
และเร็วเกินกว่าที่เธอจะตั้งตัวได้ทัน
เสียงใครหลายคนเริ่มซุบซิบถึงเรื่องที่เกิดขึ้น...
และนั่นทำให้เธอตัวแข็งไปชั่วครู่
เหมือนเสียงกริ่งนาฬิกาปลุกให้ตื่นจากฝัน...
"ไอริส...ไทย..."
เรื่องนินทา
เรื่องซุบซิบ
ข่าวลือ
อย่าได้ไว้ใจใครอีกนะ...ปันรัก...เห็นรึยังว่าพวกคนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราว เขาก็เชื่อข่าวลือกันทั้งนั้น
ทีนี่ก็ด้วยเหรอ...
ที่นี่
ที่นี่ก็ด้วย...
มิตรภาพ...จอมปลอม
รัมกัดฟันกรอดขณะพยายามไล่ความคิดนั้นออกไปจากหัว บ้าแท้ๆ เรื่องของพี่ไอริสกับพี่ไทยทำให้สิ่งที่เคยสงบไปแล้วกลับคุกรุ่นขึ้นมาอีก
"รัม" เสียงตรีที่ดังขึ้นข้างๆและสัมผัสเบาๆที่หัวไหล่ดึงเธอกลับมาสบตากับดวงตาคู่สวยที่ฉายแววเป็นห่วง
ความเป็นห่วงของตรี...เธอขอรับไว้ด้วยใจ
...แต่ว่า...ในตอนนี้...
"ฉันไปเข้าห้องน้ำแป๊บนึงนะ"
...
..
.
.
เสียงส้นสูงกระทบพื้นหายไปเมื่อเดินลงมาถึงพื้นปูด้วยอิฐ...
เรากำลังทำอะไร? โมโหก็ไม่ใช่
จะไปไหนก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าไม่อยากอยู่ในงาน...อย่างน้อยก็ตอนนี้...
...เจ็บเท้าจัง...
รัมเม้มปาก การกระแทกส้นเข็มลงบนพื้นอิฐไม่ใช่ท่าทางการเดินที่ถูกต้องแน่ๆเพราะมันทำให้เท้าของเธอระบมไปหมด...
เด็กสาวถอนหายใจ...
คิดมากอีกแล้วนะปันรัก เรื่องของตัวเองก็ไม่ใช่...
ปากบางเม้มเข้าหากันนิดๆ นี่เธอกำลังสับสนเพราะเรื่องของคนอื่นอีกแล้ว
พี่ไอริส...ก็ไม่ได้เป็นรุ่นพี่ที่สนิทอะไร จะเรียกว่าไม่ได้อยู่ในสายตาก็ว่าได้และก็ไม่ได้รู้จักมากไปกว่าเรื่องที่ พี่เขาคือพี่คนสวยๆที่เป็นเพื่อนสนิทกับพี่ต้นน้ำ(หรือว่าเป็นแฟนกันก็ไม่ รู้) จะพึ่งมาสนใจจริงจังเมื่อเห็นชื่อเธอเป็นคนที่ได้รับชุดดาร์กเวเดอร์ของครู เอก... ชุดที่เธออยากใส่มากกว่าชุดแม่ชีส้นเข็มนี่ร้อยเท่า (จริงๆแค่แลกรองเท้ากันก็พอแล้ว)
แต่ท่าทางพี่ไอริสจะไม่อยากใส่มันซักเท่าไหร่...น่านับถือจริงๆที่ใส่มา แทนที่จะงอแงขอเปลี่ยนชุด...เธอคงจะมีศักดิ์ศรีมากพอที่จะยอมรับผลการจับ ฉลากแต่โดยดี...
แต่ศักดิ์ศรีของพี่ไอริสเองนั่นแหละที่ทำให้อะไรๆแย่ลง...
“Temper gets you into trouble. Pride keeps you there.”
คำพูดของครูสอนภาษาอังกฤษสมัยประถมที่เตือนเธอหลังจากมีเรื่องทะเลาะกับ เพื่อนๆ...แต่ท่าทางถ้ามีใครไปพูดประโยคนี้กับพี่ไอริสละก็ คงจะโดนหมวกดาร์กเวเดอร์ทุ่มใส่อีกแหงๆ
รัมมองดูรองเท้าหนังปลายแหลมของตัวเอง...เธอเองก็ทำตาเขียวใส่จินตอนก่อนออกจากบ้านมาเหมือนกันเพราะโดนแซวใส่
ฝีเท้าที่เดินรัวอยู่เริ่มช้าลง...
เพราะอะไรบางอย่าง
รัมรู้สึกสงสารพี่ไอริสคนนั้นขึ้นมาตะหงิด
"คนยิ่งอ่อนแอก็ยิ่งตอบโต้ด้วยความรุนแรง...ป๊าจะสอนมวยให้ป้องกันตัวเอง ไว้ แต่อย่าได้ใช้มวยเพราะความอ่อนแอของตัวเองนะ ปันรัก เข้าใจไหม"
คำพูดของป๊าที่ผุดขึ้นมาในหัวยิ่งทำให้เธอรู้สึกสงสารพี่ไอริสมากกว่าเดิม...
เด็กอ่อนแอ
...
พี่ไทย...จะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้...
รัมถอนหายใจอีกที ใช่ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นจะไม่สั่นคลอนความรู้สึกเคารพในตัวพี่ไทย ในสายตาคนอื่นพี่ไทยอาจจะดูเหมือนเหยื่อที่โดนพี่ไอริสทำร้าย แต่ว่า...
ในฐานะที่เคยส่งคนเข้าโรงพยาบาลเพราะการปกป้องตัวเองแล้ว
รัมพูดไม่ได้หรอกว่า เวลาคนมีเรื่องกัน คนที่โดนทำร้ายหนักกว่า คือ ผู้บริสุทธิ์
เธอเข้าใจว่ามันเป็นนิสัยของพี่ไทย...แต่ว่าตัวพี่ไอริสเองก็มีขอบเขตของตัวเองและพี่ไทยก็ก้าวเข้าไปโดยไม่ได้ตั้งใจ...
มันไม่มีใครผิดหรอก..
แค่ความไม่เข้าใจกัน...
พี่ไอริสทำไม่ถูกที่ทำเกินเหตุแบบนั้น
พี่ไทยก็ทำไม่ถูกที่ไปล้อคนที่เสียความรู้สึกแบบนั้นง่ายๆ
ไม่ได้เป็นเพื่อนกันมาปีนึงแล้วเหรอ?
ปีนึง...
คงไม่มากพอจะทำให้เข้าใจกันได้สินะ...
ความคิดที่ทำให้เธอรู้สึกเหมือนลำไส้จะบิดเป็นเกลียว
เพื่อนที่จัดงานวันเกิดให้ เพื่อนที่เรียนด้วยกันมาเกือบจะเทอมนึง เพื่อนที่เฮฮากัน
ยังไม่มากพอจะเป็น "เพื่อน" รึเปล่านะ?
มิตรภาพ...มากเท่าไหร่ถึงเรียกว่ามิตรภาพ?
"บ้าเอ๊ย" เด็กสาวสบถออกมา นี่เธอ"แย่"ถึงขนาดตั้งคำถามกับเรื่องพวกนี้แล้วเหรอเนี่ย...
รัมเงยหน้าขึ้น รู้สึกขอบตาร้อนๆแปลกๆ
แค่เรื่องของคนอื่น ก็เป็นเอามากซะแล้ว...
กลับไปที่งานดีกว่า...เดี๋ยวตรีจะเป็นห่วง...
เธอสูดหายใจเข้าลึกๆและหมุนตัวกลับไปในทิศทางที่พึ่งเดินจากมา
แต่ว่า...
"ว๊าย"
โครม!!!
**************
ตัดจบ!
เพราะเรื่องหลังจากนี้ก็ไม่ค่อยจะเกี่ยวกับงานแฟนซีซักเท่าไหร่แล้ว
เอาเป็นว่าส่วนของงานแฟนซี รัมก็จะได้"เรื่อง" คือการที่เห็นพี่ๆทะเลาะกันไป
เพราะก็มีเรื่องอื่นๆรออยู่อีกเยอะเลย ดังนั้นเลยว่าจะเขียนถึงงานแฟนซีแค่เรื่องนี้เรื่องเดียวค่ะ
สรุปเหตุการณ์...
- รัมเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด ค่อนข้างตกใจ ที่พี่ๆทะเลาะกันในงานเลี้ยง
- เริ่มสับสนพอได้ยินเสียงคนอื่นเริ่มฮือฮาๆ เพราะสะกิดแผลเก่าเข้า...(โดนคนอื่นว่าร้ายจนไม่มีเพื่อน)
- หนีออกมาจากงานเลี้ยง
- คิดว่าพี่ไทยก็...ไม่ได้ตั้งใจ...แต่ก็...ทำเกินไปสำหรับพี่ไอริส
- คิดว่าพี่ไอริสทำเกินไป...หยิ่งเกินไปและอ่อนแอเกินไป
- เศร้าและสับสน เริ่มตั้งคำถามกับมิตรภาพที่เกิดขึ้น
- พยายามเลิกคิดแต่ก็คงทำไม่ได้หรอก...
สรุปการเปลี่ยนแปลงต่อจากนี้...
- กับคนที่สนิทก็คงจะคุยเหมือนเดิมแต่ว่า นิ่งขึ้น ดูเหมือนคิดอะไรอยู่ตลอดเวลามากขึ้น
- เว้นระยะห่างกับคนอื่นมากขึ้นโดยไม่รู้ตัว สุภาพกว่าเดิม
- ถ้าใครทำอะไรดีๆให้ก็จะเกร็งๆ
- เวลาอยู่คนเดียวจะคิดมาก
- วิเคราะห์จากนิสัยเพื่อนร่วมห้องแล้ว คาดว่าอีกเดี๋ยวก็คงดีขึ้นได้
การเปลี่ยนแปลงพิเศษ*
ตรี - เพราะเป็นเพื่อนสนิทที่คิดว่าสนิทจริงๆ...เลยจะติดตรีกว่าเดิม อาจจะอ้อนโดยไม่รู้ตัวก็ได้
พี่ไทย - วางตัวเหมือนเดิม...แต่จะเว้นระยะห่างจากเดิม ถ้าพี่ไทยชวนทำอะไร อาจจะมีปฏิเสธบ้าง
พี่ไอริส - โดนจัดเข้ากลุ่ม "คนที่เด็กกว่า" ไปแล้ว คงมองด้วยสายตาเป็นห่วง แต่จะไม่เข้าไปยุ่ง แต่ถ้ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับพี่ไอริสละก็ ก็จะเข้าไปเลย
เธอเป็นเช่นนั้น อดีตหวนกลับมาหาเธออีกแล้ว
อย่าเศร้าไปเลย
ไม่ต้องกลัวนะ พี่ชายจะดูแลน้องเอง
แต่ไอ้ส้นเข็มเนี้ยะ ถอดก่อนดีมั้ย พื้นอิฐเป็นรูหมดแล้ว
พืชชชชชชชช...
#1 By Thai-Cubic on 2009-09-02 01:06