★Panrak's story★

    เสียงนวมที่กระทบกับกระสอบทรายเป็นระยะทำให้เด็กสาวเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว คนที่จะมาห้องซ้อมศิลปะป้องกันตัวในเวลานี้...มีอยู่หลายคน...แต่มีคนนึงที่เธออยากเจอ...โดยเฉพาะในเวลาที่...ไม่ค่อยเป็นปกติอยู่แบบนี้...

    ...ไม่สิ! เรามาซ้อมมวยนะ! เธอดุตัวเองพลางสะบัดหน้าแรงๆและพยายามทำสีหน้าเป็นปกติ

    ไม่ได้มาซ้อมเพราะอยากเจอใครซักหน่อย!

    ถึงจะคิดแบบนั้นแต่ว่าก่อนที่จะเลี้ยวเข้าประตูห้อง เด็กสาวก็ยังหยุดตรงหน้าประตูห้องครู่หนึ่งเพื่อจับผมที่ยุ่งอยู่ให้เรียบร้อย

    หน้าตาปกติ ปันรัก หน้าตาปกติ  โอเค

    รัมคิดแบบนั้นในใจอยู่สามรอบก่อนจะเดินเลี้ยวเข้าห้อง

    แล้ว"หน้าตาปกติดี"ที่สร้างไว้ก็เปลี่ยนเป็นหน้าตาประหลาดใจ...

    เพราะ...

    เพราะร่างสูงที่ยืนอยู่ตรงกระสอบทรายนั้น...

    ...ใช่...พี่ต้นน้ำรึเปล่านะ

    ไม่เคยคุยกับพี่ต้นน้ำด้วยแฮะ...เด็กสาวกระพริบตาปริบๆ ถึงจะเคยเห็นและพอจะจำหน้าได้ ... แต่ว่าก็ไม่ได้มีความทรงจำอะไรเป็นพิเศษซะด้วย... เด็กสาวคิดในใจ ถ้าเข้าไปจะไปรบกวนไหมเนี่ย...นี่ก็เป็นห้องชมรมคาราเต้ด้วย...(แต่เพราะอะไรบางอย่าง...ซึ่งอาจจะเป็นแผนของยัยพี่หนูไอ มันถึงได้มีกระสอบทรายใหม่เอี่ยมแขวนอยู่) ...แต่พี่เขาก็ไม่น่าจะคิดอะไร ปกติก็ดูชิวๆ อยู่แล้วด้วย

    รัมเหลือบมองเจ้ากระสอบทรายที่แขวนว่างไว้...

    เอาวะ! จะปล่อยให้ใครมาขวางเธอกับ กับแกล้ม (ชื่อกระสอบทราย) ได้ยังไงกันเล่า! (กระสอบทรายที่บ้านชื่อเรซิ่น)

    อีกอย่างปกติเธอก็มาใช้ห้องศิลปะป้องกันตัวบ่อยๆอยู่แล้ว ไม่เห็นจะต้องไปสนใจเลย

    เธอเหลือบมองพี่ต้นน้ำที่ยังหันหลังชกกระสอบทรายต่อไปโดยไม่รู้ตัวว่ามีคนมายืนมอง...หรือว่ารู้แต่ไม่ได้แสดงออกนะ เหมือนป๊า...ที่ชอบทำนิ่งๆเหมือนไม่รู้สึกตัวเวลาเข้าไปใกล้แล้วอยู่ๆก็พูดด้วยจนคนที่ตั้งใจจะแกล้งจ๊ะเอ๋กลายเป็นฝ่ายตกใจเอง

   เอาน่ะ คนกำลังฝึกก็ไม่ควรจะไปยุ่งอยู่แล้ว ปล่อยให้เขามีสมาธิต่อไปดีกว่า

   แต่...

  ...นี่ควรจะขำหน่อยสินะเนี่ย...

    เมื่อคิดได้แบบนั้นเด็กสาวก็ส่งเสียงหัวเราะ เหอะๆๆ ออกมาตามมารยาท

    "ทำตกอย่าลืมเก็บนะคะ...เดี๋ยวใจหาย..."

    รัมตอบกลับขำๆ แล้วก็หันไปหยิบกางเกงขาสั้นออกมาจากกระเป๋าและเดินไปเปลี่ยนในห้องน้ำ

    พี่คนนี้ตลกดีแฮะ...เด็กสาวคิดในใจ ...ไม่เหมือนตอนงานแฟนซี...

    เอาเหอะ ตอนนั้นพี่ต้นน้ำแกคงโมโหอยู่ ถึงหันมาเหวี่ยงใส่... จริงๆเธอเองก็ไม่ได้คิดติดใจอะไรนักกับตัวพี่ต้นน้ำ เพราะตัวเองก็จำสถานการณ์ตอนนั้นไม่ค่อยได้มาก ต้องโทษความอึนของตัวเอง ที่เอาสิ่งที่เห็น...เรื่องของคนอื่น...มาทำให้ตัวเองผิดปกติไป...แม้แต่วันนี้ก็ทำให้ยังเข้าหน้าเพื่อนๆได้ไม่สนิทนัก...แล้วก็หงุดหงิดจนต้องหนีมาหาเจ้ากับแกล้ม(กระสอบทราย)ที่นี่

    ช่างมันเถอะ ช่างมัน รัมมองดูเงาตัวเองในกระจกและพยายามทำให้สาวน้อยตรงหน้ามีใบหน้าปกติ

    มาซ้อม ก็คือ มาซ้อม

    เมื่อเดินออกจากห้องน้ำพร้อมกับผมที่รวบไว้เรียบร้อยไม่ให้เกะกะแล้ว รัมก็ตรงไปที่กระสอบทรายด้วยสายตามุ่งมั่น...ที่แอบมองเชิงพี่ต้นน้ำดูเล็กน้อย...

    ตั้งแต่มาเรียนที่นี่เธอก็ได้เจอคนที่เรียนมวยไทยหลายคนที่มีเชิงมวยต่างกัน(อย่างตรองกับว่านที่แม้จะมวยสายทางเหนือแต่เท่าที่ดูก็ยังรู้สึกว่ามีจุดที่ต่างกัน) ซึ่งสำหรับรัมที่ได้แต่เรียนกับป๊าและห่างหายการได้ประมือกับใครมานาน ถือเป็นเรื่องที่ดีมากๆที่จะได้ศึกษามวยของที่อื่นซะบ้าง

   แต่ว่าสำหรับพี่ต้นน้ำแล้ว...ตั้งการ์ดต่ำแบบนั้น...ท่าเตะแบบนั้น

    ...สายเทควันโดแหงๆ...

   รัมไม่ได้ลบหลู่เทควันโด้ แต่ด้วยความเห็นส่วนตัว...เด็กสาวคิดว่าการไม่ใช้หมัดและการไม่โจมตีหน้ามันค่อนข้าง...อืม...สำหรับการต่อสู้จริงๆก็เวลาคนตีกันจริงๆมีคนมาบอกว่า ผิดกติกานะ ที่ไหนล่ะ

   ...การ์ดต่ำของเทควันโด้ ถ้าไม่ใช่พวกเทควันโด้ดั้งสูงๆจะรับการโจมตีที่หน้าหรือกระหม่อมยังไงละนั่น

    ...แต่ก็อาจจะเป็นความอ่อนหัดของรัมเองก็ได้ที่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าใช้ลูกเตะเทควันโด้จะป้องกันแม่ไม้ยังไง...ก็ไม่ได้เรียนเทควันโด้มาก่อนนี่นะ...

    เอาน่ะ มันไม่เกี่ยวกับศิลปะการต่อสู้แบบไหนเก่งกว่ากัน แต่อยู่ที่คนใช้ต่างหาก

    พูดถึงคนใช้...เห็นแบบนี้มันก็ขัดๆตาจริงๆ รัมคิดในใจ เธอรู้ว่าท่าตั้งการ์ดแต่ละที่ก็สอนไม่เหมือนกัน ตามยุคสมัยก็ที่มวยไทยย้ายจากลานวัดขึ้นมาบนสังเวียนเชือก... แต่ไอ้แบบนี้ดูยังไงมันก็...

    อืม...ขอขัดจังหวะหน่อยเถอะ พี่ต้นน้ำ จะต่อยมวยแต่การ์ดต่ำแบบเทควันโด้แบบนั้น...หนูรับไม่ค่อยได้น่ะค่ะ

    "พี่เรียนมวยที่ไหนเหรอคะ?"

    "หืม?" คำถามของรัมทำให้เขาหันมา "เปล่าหรอก พี่เรียนเองน่ะ ทำไมเหรอ ท่าสวยใช่ม๊า"

    คำพูดที่ทำให้คนฟังยิ้มเจื่อนๆ รู้สึกเหมือนจะพูดไม่ออกขึ้นมาทันที "เอ่อ...ถ้าตั้งการ์ดแบบนั้น...เวลาต่อยมวย พี่จะยกมือขึ้นรับทันเหรอคะ..."

    เกิดความเงียบขึ้นสามวิ ขณะที่พี่ต้นน้ำทำท่าคิดและเอ่ยออกมางงๆ "เอ๋...ก็น่าจะทันนะ"

    เรียนเอง...แล้วก็ไม่เคยไปต่อยกับใครด้วยสินะเนี่ย...

    "เอ่อ...พี่ลองตั้งการ์ดให้หนูดูใหม่ได้ไหมคะ"

    พี่ต้นน้ำทำตามอย่างว่าง่าย พร้อมกับที่รัมเองก็ยกการ์ดขึ้นตาม เห็นได้ชัดเลยว่าการ์ดของเธอสูงกว่า "หนูจะลองชกดูนะคะ" เด็กสาวเอ่ยเมื่อคะเนระยะแล้วว่าไม่น่าจะโดนแน่ๆ พร้อมกับปล่อยหมัดออกไป

    ครั้งแรกเป็นหมัดหลอกซึ่งพี่ต้นน้ำก็หลบได้สบายๆ แต่ที่ทำให้รัมรู้สึกประหลาดใจกลับเป็นหมัดสองที่เธอตั้งใจจะใช้"สอน"

    พี่ต้นน้ำก็ยกมือขึ้นปัดมันออกได้อย่างรวดเร็ว...เร็วซะจนรัมเกือบจะเผลอโต้ตอบกลับตามสัญชาตญาณ

    ถึงจะตั้งการ์ดประหลาด แต่...ทักษะร่างกายไม่ใช่เล่นละนะนั่น รัมคิดในใจขณะที่รู้สึกได้ว่าหัวใจที่เคยเต้นอยู่สงบๆเมื่อกี้ชักจะรัวขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น ถ้าเมื่อกี้พี่ต้นน้ำสวนกลับ เธอเองนั่นแหละจะโดนเข้าเต็มๆเพราะความประมาท

    เวรกรรม หรือว่านี่เราสอนจระเข้ให้ว่ายน้ำซะละมั้งเนี่ย ปันรักเอ๊ย

  
    "ว้าวววว หมัดเมื่อกี้สุดยอดไปเลย เกือบมองตามไม่ทันเลยนะ!"

    .
    
     รัมชะงักเมื่อจระเข้ตรงหน้าทำตาโตด้วยความตื่นเต้น นี่...แกล้งทำท่าแบบนั้นปลอบใจเธออยู่รึเปล่าเนี่ย

      แต่...ตาเป็นประกายวิบวับนั่นชักทำให้เด็กสาวไม่แน่ใจว่าพี่ต้นน้ำแค่แกล้งทำท่าแบบนั้นเพื่อรักษาหน้าเธอจริงๆรึเปล่า

     "น้องเรียนชกมวยเหรอ สุดยอดเลย" เขาเอ่ยอย่างตื่นเต้น...ที่ท่าทางจะ...ตื่นเต้นจริงซะด้วย "พี่ปลื้มมากๆเลยนะ มวยไทยเนี่ย ได้ยินมาว่าใช้จับเสือมือเปล่าได้ด้วย"

 ...ใครหนอใครช่างแกล้งพี่ต้นน้ำได้ลงคอนะ...

      ..............................................................................................

To Papa

From:	Rum (rum_panrak@hotmail.com)
Sent:	Friday, September 04, 2009 9:37:05 PM
To:	Papa (trisorn.pantanasilp@hotmail.com)
	1 attachments 040909_18-45 (99kb)

ป๊าคะ วันนี้หนูเจอคนที่สนใจมวยอีกคนแล้วค่ะ เป็นรุ่นพี่ ชื่อว่าพี่ต้นน้ำ เขาเรียนคาราเต้มาก่อน (สายดำด้วย) แต่อยากเรียนรู้มวยไทยบ้าง เขาเป็นคนที่ฮามากเลยค่ะ ฮาไม่ไหวแล้ว เล่นมุกตลอดเวลา (และแป้กตลอดเวลาด้วย)ดูตัวผอมๆซักหน่อยแต่ว่าเคลื่อนไหวเร็วมาก ชักอยากเห็นพี่เขาใช้แม่ไม้ขึ้นมาตงิดๆ คงสวยมากๆแน่ๆเลย

แต่หนูไม่ได้สอนเขานะคะ สอนตั้งการ์ดเฉยๆ กับวิธีออกหมัด พี่น้ำเรียนรู้เร็วดีค่ะ พลิกแพลงกับเทควันโด้ด้วย อืม...ลูกเตะแบบเทควันโด้ก็น่าสนใจนะคะป๊า

ป๊าคะ ถ้าหนูจะลองให้พี่เขาสอนเทควันโด้กับคาราเต้ดูจะดีไหมคะ? เผื่อเอามาใช้อะไรได้บ้าง เผื่อจะแก้ที่ป๊าบอกว่ายังสู้แรงผู้ชายที่ฝีมือเท่ากันไม่ได้อยู่ดีน่ะค่ะ  

อุ่ย จินจะใช้คอมทำรายงานแล้ว งั้นไว้รัมส่งเมลล์มาใหม่นะคะ ป๊า

รักษาตัวนะคะ 

รัม

ป.ล. แปะรูปพี่ต้นน้ำมาด้วย จริงๆแล้วแรงเยอะกว่าที่เห็นนะคะ (ไม่ได้ลองต่อยกันนะ! แค่สังเกตจากเสียงกระสอบทรายเฉยๆ) หนูใช้กล้องมือถือถ่าย อาจจะไม่ค่อยสวยนะคะ

ป.ล.สอง จินฝากบอกสวัสดีครับ  ไวน์ฝากถามว่าเมื่อไหร่ป๊าจะกลับ ส่วนน้องเบียร์หลับไปแล้ว

ป.ล.สาม คุณแม่สบายดีนะคะ

 
040909_18-45

 

 

***************************

สรุป

-รัมเจอกับพี่ต้นน้ำในห้องศิลปะป้องกันตัว

-โดนมุขแป้กเข้าให้ รู้สึกว่าพี่คนนี้ฮาดี

-ออกมาสังเกตเห็นท่าตั้งการ์ดมวยของพี่ต้นน้ำ

-รู้ว่าพี่ต้นน้ำน่าจะฝึกเทควันโด้มาก่อน

-ออกแนวสบประมาท(ในใจ)นิดๆ

-ตั้งใจจะสอนพี่ต้นน้ำ

-แต่ก็เจอความเมพพี่ต้นน้ำเข้าให้

-สำนึกได้...ว่าตัวเองนั่นแหละที่ประมาท

-ยอมรับและกลับมาเขียนอีเมลหาป๊า

-เริ่มคิดจะเรียนรู้เทควันโด้กับคาราเต้บ้าง เผื่อจะใช้ประยุกต์กับตัวเองได้