ผู้ถูกกล่าวถึง ตรอง และ ... (ตัวละครลับ!)

หมายเหตุ เอสเอสนี้เป็นเหตุการณ์ต่อจาก จักรยานหนึ่งและสองค่ะ 

หมายเหตุสอง เอสเอสนี้เป็นเอสเอสดราม่า...บุรุษและสตรีอกหักโปรดพิจารณา

 

 

******************************

 

    ทั้งๆที่คิดว่าจะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแท้ๆ...แต่ดูเหมือนว่าการที่ฉันกับตรองไปโรงเรียนด้วยกันในเช้าวันนั้นจะไม่ใช่ "ไม่มีอะไรเกิดขึ้น"


    อย่างน้อยก็ไม่ใช่กับเพื่อนๆบางคนที่นั่งรถโรงเรียนมาในวันนั้น...และเผลอๆก็อาจจะไม่ใช่กับตัวฉันเองด้วย...

 

**************************************

 

วันที่ 21 ธันวาคม 2552 (วันจันทร์) - สามวันหลังจากเหตุการณ์ "จักรยาน"

    ไปถึงโรงเรียนแต่เช้าเพราะไม่ต้องไปส่งเบียร์...แต่..พอ "เขา" เดินเข้ามาในห้อง แทนที่จะหันไปเห็นโดย"บังเอิญ"แล้วก็พยักหน้าทักทายกัน...

    วันนี้ฉันกลับไม่เงยหน้าขึ้นมองหน้าเพื่อหาโอกาสทักทาย...รู้สึกนะว่าเขาเดินเข้ามาในห้อง เดินผ่านหน้าไป แต่ก็ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมอง ทั้งๆที่หนังสือเรียนที่เปิดตรงหน้าก็อ่านไปแล้วตั้งแต่เมื่อวาน ทั้งๆที่แค่เงยหน้าขึ้นแล้วก็สบตาเหมือนทุกที

    แค่นั้นเอง...แต่ฉันก็ทำไม่ได้

    เป็นบ้าอะไร...ปันรัก...

 

************************************

 

วันที่ 22  ธันวาคม 2552 (วันอังคาร)

    วันนี้...ไม่ได้พูดกันอีกแล้ว...
    
    พอวิชาภาษาไทยจบ ก็เรียนแยก...วิทย์ ศิลป์

    ตอนบ่ายตรองไปเรียนร.ด.

    ไม่รู้จะทำอะไรก็เลยกลับบ้าน...

    ปั่นจักรยานกลับคนเดียวตอนเที่ยง...

    ถ้าไม่ใช่ช่วงปลายปีทำไม่ได้นะเนี่ย...- -"

    วันศุกร์จะเริ่มหยุดปีใหม่ ไม่อยากจะเจอปีใหม่แบบค้างๆคาๆเลย...อยากจะคุยให้รู้เรื่องนะ ไอ้บรรยากาศบ้าบออะไรก็ไม่รู้เนี่ย...

    แต่...จะให้เดินเข้าไปถามว่า หลบหน้าเราเหรอ มันก็ประหลาด...

    เอาน่ะ พรุ่งนี้จะทักให้ได้

 

****************************************

 

วันที่  23     ธันวาคม 2552 (วันพุธ)
    
    คุยแล้ว...แต่ไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้น...

    ถามคำ ตอบคำ

    คุยก็เหมือนไม่ได้คุย

    เสียง ไซโลโฟน ก็ฟังแล้วเอื่อยๆ

    ถามคำ ตอบคำ

    ไม่อยากคุยกับเราใช่ไหม?

    ทำไมเงียบแบบนั้นล่ะ?

    อึดอัด...

    ไม่เคยรู้สึกอึดอัดแบบนี้มาก่อนเลยนะ

    เหมือนมีกำแพงขึ้นมากั้น

    กำแพงเมื่อวันจันทร์กลับมาอีกแล้ว

 

****************************************

 

วันที่ 24  ธันวาคม 2552 (วันพฤหัส) - วันสุดท้ายก่อนหยุดปีใหม่

    คาบชุมนุม พี่ลี่ลี่สอนทำขนมเค้กถ้วยเล็กๆเนื่องในโอกาสคริสมาสท์ ก็แอบคิดอยากจะเอามาแบ่งๆกินกัน บางทีเรื่องบ้าบอตลอดสามสี่วันนี่มันอาจจะเป็นเรื่องบังเอิญก็ได้ เลยส่งให้ชิมกันก่อนกลับบ้าน ตอนขึ้นมาเก็บของ
        
    หันไป...สบตากันจริงๆเป็นครั้งแรกในรอบหลายๆวัน

    ต่างคนต่างหลบตากันซะงั้นล่ะ...แล้วตรองก็ส่งถุงขนมไปให้ไวท์...ไม่ได้หยิบไปด้วยใช่ไหมน่ะ?

    ทำไมรู้สึกอยากจะหัวเราะจังเลย...

    ....

    ระยะห่างมันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ...รู้สึกได้ัทั้งๆที่เดินไปเอาจักรยานด้วยกันแท้ๆ

    เราไม่ได้คุยอะไรกันเลยระหว่างที่ปั่นจักรยานกลับบ้าน...

    ไม่รู้ว่าเผลอถีบช้าลงตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่รู้ตัวอีกที ก็รู้สึกว่าตรองอยู่ห่างขึ้นเรื่อยๆ

    ห่างขึ้น ห่างขึ้น

    วันนี้เป็นวันสุดท้ายก่อนปีใหม่ หยุดยาว...เหมือนว่าตรองจะกลับบ้าน

    ไม่ได้เจอกันอีกตั้งหลายวัน

    แต่...

    ห่างขึ้น ห่างขึ้น ห่างขึ้น

    ถ้าจะเรียกก็ต้องตะโกน

    ...ตรองจะหันกลับมาแล้วบอกว่า "ตะโกนทำไม" รึเปล่า?

    ความคิดที่ทำให้อยากหัวเราะเยาะตัวเองอีกแล้ว...

    แยกจากกันหน้าปากซอยเหมือนเดิม

    ถามว่าจะกลับบ้านไหม ตรองก็ตอบแค่ "อืม"

    คำว่า เจอกันปีหน้า ก็เหมือนกับพูดไปงั้นๆ...

    เขาขี่จักรยานออกไป ไม่ได้หันมามองหรืออะไร...

    นั่นคือวันสุดท้ายของการเรียนในปีนี้...

 

*******************************

 

    ร่างผอมบางเดินเข้ามาในบ้าน จักรยานของน้องชายคนโตจอดไว้แล้ว แต่ไม่มีวี่แววของเจ้าของ ท่าทางว่าจินคงจะพาวอดก้าและเบียร์ไปเล่นที่สนามเด็กเล่น รัมถอนหายใจเฮ้อใหญ่ เธอรู้สึกตัวเองงี่เง่าอย่างประหลาด และมันก็ทำให้เธออยากหัวเราะ...

    ริมฝีปากบางกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มฝืนๆ เค้นเสียงหัวเราะออกมาได้แผ่วๆ

    ฉับพลันเสียงวิ่งลงบันไดตึงตังก็ดังมาให้ได้ยิน

    "พี่รัม น้องเบียร์ทำไอ้นี่มาจากที่โรงเรียนด้วยคับบบ"

    เด็กชายตัวน้อยชูการ์ดสวัสดีปีใหม่ที่ระบายด้วยสีเทียนสดใสไว้เหนือหัวขณะวิ่งลงบันไดมา

    แต่พี่สาวกลับไม่อยู่ชื่นชมเหมือนทุกที รัมรีบเดินเข้าห้องน้ำ

    "พี่รัม เปิดก่อนสิ ดูการ์ดน้องเบียร์ก่อน" หนูน้อยทุบประตูตามหลัง

    "เดี๋ยวพี่ออกไปดูนะครับ พี่...ล้างหน้า...นิดนึง"

    เธอพูดได้เพียงแค่นั้นแล้วก็ต้องยกมือขึ้นปิดปาก กันไม่ให้เสียงอะไรแว่วออกมา

 

 

 

 

 

 

 

 

*************************************


สรุป (เป็นเอสเอสยังจะอ่านสรุปกันอีกเหรอ?)

- หลังจากเหตุการณ์จักรยาน รัมก็รู้สึกมีระยะห่างกับตรองขึ้นมา

- ส่วนหนึ่งเพราะความเขินนั่นแหละ

- แต่มันก็มากขึ้นๆ จนชักไม่ดีแล้ว

- ก็พยายามคุยกันแต่ก็ถามคำตอบคำเหมือนไม่รู้จะคุยอะไร

- รัมดราม่า...

- แล้วก็เข้าสู่ช่วงหยุดปีใหม่ไปทั้งอย่างงั้น

- รัมแอบไปร้องไห้อ่ะ แง้...

- เหตุการณ์ต่อหรือ"ระหว่าง"นี้ โยนให้คู่กรณีค่ะ (ไปทวงกับคนนู้นเองเน้อ)

 

 


************************************************

 

แถมท้าย...

 

วันที่พฤหัสที่ยี่สิบสี่ธันวาคม พ.ศ.2552

    วันนี้พี่รัมร้องไห้ น้องเบียร์ไม่รู้ว่าทำไม แต่ว่าน้องเบียร์ได้ยินเสียง ไม่รู้ว่าพี่รัมร้องไห้ทำไม แต่น้องเบียร์ไม่อยากให้พี่รัมร้องไห้ น้องเบียร์อยากให้พี่รัมหัวเราะเยอะๆ พรุ่งนี้น้องเบียร์ไม่ต้องไปโรงเรียน น้องเบียร์จะไม่ให้พี่รัมร้องไห้อีก จะให้พี่รัมหัวเราะเยอะๆ ให้พี่จินกับพี่ไวน์กับหม่าม้าหัวเราะด้วย ให้ป่าป๊าหัวเราะเยอะๆด้วย อยากให้ป่าป๊ากลับมาบ้าน ทุกคนจะได้มีความสุข

 

    
   

************************************

 

คุณแม่ขอเม้าท์!

-ชีครายส์ละค่าาาาา พระเจ้า! ฉันเขียนลูกฉันดราม่าแล้วเว้ยเฮ้ย ไม่ได้ตั้งใจเลยน๊า มือพาไป...

-คุยกับพ่อตรองว่าจะเขียนเป็นไดฯสั้นๆ แต่ใช้เวลาเขียนนานมากกกก

-จริงๆก็เคยเจอเหตุการณ์คล้ายๆแบบนี้กับตัวเองนะ ตอนเด็กๆสนิทกับเพื่อนผู้ชายคนนึง แต่พอเพื่อนล้อก็เกิดระยะห่างกันแล้วก็ห่างกันไปเลย...

มาคิดๆแล้วก็เสียใจรวมถึงเสียดายด้วย...มิตรภาพเราไม่น่าจบลงแบบนั้นเลยน๊า...

 

ตอนเด็กๆนี่ช่างหน้าบางกันจริงๆ...- -+ (เอ๊ะ?)

 

 

Comment

Comment:

Tweet

and we will just leave the bad in Nantucket because quite frankly who am I to judge? I'm typing this in my workout clothes.

#8 By links of london bracelets (220.178.103.66) on 2010-07-20 14:36

She was never happy with its cave-like feeling and really wanted to make it warmer and cozier with some additional elements brought in.

#7 By cheap true religion jeans (220.178.103.66) on 2010-07-20 14:34

Månne inte jag börjar må bättre imorgon? Och om inte det, så vet jag att det är någon flunssa som sitter i min kropp.

#6 By links of london (220.178.103.66) on 2010-07-20 14:33

@มาย อืม ในที่สุดก็ทนไม่ไหว กลับมาวาดอยู่ดีแล้วล่ะ เหอๆ แต่คราวนี้คงจะระวังไม่วาดมากเกินไป เดี๋ยวแขนเจ็บอีก T^T

@บี่บี๋ เออ พี่ก็ว่างั้นแหละ สงสัยง่วงๆมั้ง (ยัยนี่เป็นคนที่ง่วงแล้วจะเกิดสารพัดสิ่งได้มากมาย ตั้งแต่รั่วไปจนถึงดราม่า) จูนมันตอนง่วงๆด้วย รู้สึกภาษาสั้นๆ ไม่รู้จะต่อเนื่องกันรึเปล่าเหมือนกัน (เนื่องจากแม่มันสัปปะหงกระหว่างพิมพ์)

อยากรีบเข็นส่วนอึมครึมนี่ผ่านไปเร็วๆ จะได้รับน้องใหม่กันซะที *-* ร่วมด้วยช่วยกันกดดันฝ่ายชายด้วยนะคะ (ฮา)sad smile

#5 By ปันรัก on 2010-05-13 02:42

อูอา จากเหตุการณ์เมื่อวานไม่คิดว่าจะปั่นเอสเอสดราม่าแบบนี้ออกมาได้เลยนะคะเนี่ย

(โดนตรบ!)

ตายแล้ว รัมงามเข้า เขาห่างเหินเสียแล้วเหรออีหนู

รอฝ่ายชายต่อฟิคอยู่นะคะ

#4 By *PhoeBiie* on 2010-05-12 16:30



อยากอ่านต่อ...

**นั่งปูเสื่อรอพ่อตรองมาสานต่อ(หัวเราะ)**

#3 By ナキシ★ on 2010-05-12 16:00

เงียบ--------* confused smile
โอ้ว ผลงานกับน้องแบมกลับมาแล้วสินะ


... หลานรัมเอ๊ยยย *ลูบหัว


รอเทิร์นอยู่น่อ

#1 By S-SMILE on 2010-05-12 03:53

ปันรัก View my profile

Recommend


ShoutMix chat widget